Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΡΘΡΟ: ΠΕΡΙ ΑΠΕΡΓΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ



Κατά τη διάρκεια της απεργιακής πορείας της Τετάρτης 26/9, μερίδα, ή μάλλον καλύτερα ένα άτακτο «τσούρμο» υποτιθέμενων αγωνιστών, απαίτησαν με προβοκατόρικο τρόπο να υποστείλει η ομάδα των “Ανεξαρτήτων Ελλήνων” τις ελληνικές σημαίες. Φωνάζοντας γνωστά αντεθνικά συνθήματα και με φασιστικό τρόπο είχαν το πρωτοφανές θράσος να προσβάλλουν το εθνικό σύμβολο και να απαιτήσουν τον αποκλεισμό του από τη διαδήλωση ενάντια στα μέτρα λιτότητας, τα οποία αφαιμάζουν την ελληνική κοινωνία.

Οι “Ανεξάρτητοι Έλληνες” δεν απάντησαν στις προκλήσεις και συνέχισαν την πορεία ειρηνικά. Σε αυτές τις τραμπούκικες προκλήσεις η απάντηση μας θα είναι μία και μοναδική. Κανείς αγώνας δεν μπορεί να είναι επιτυχημένος αν δεν γίνεται με πλήρη και σαφή εθνική συνείδηση και ομοψυχία. Ποτέ στην ελληνική ιστορία το λάβαρο, το ποτισμένο με αγώνες και θυσίες από όλες τις ιδεολογικές πτέρυγες των Ελλήνων ανά τους αιώνες, δεν υπεστάλη. Όπως και ποτέ δεν υπήρξε νικηφόρος αγώνας χωρίς ένα ισχυρό συνεκτικό ιστό των μαχομένων, με ισχυρότερο όλων αυτόν της εθνικής ενότητας έναντι μιας κοινής απειλής.

Όσο για τους θρασύδειλους χουλιγκάνους, που απειλούν να κάψουν, ως απόδειξη του αγωνιστικού και ταξικού τους φρονήματος, την ελληνική σημαία, δύο παρατηρήσεις: Ας σταματήσουν να αποτελούν την εσωτερική υπονόμευση κάθε εργατικής κίνησης, βρίσκοντας πλασματικές αφορμές για να συντρίψουν κάθε πορεία και συγκέντρωση, λειτουργώντας ως σαφής παρακρατικός μηχανισμός. Και ας κατανοήσουν ότι προϋπόθεση του ταξικού αγώνα είναι ο αγώνας που λαμβάνει χώρα σε επίπεδο εθνικό και απαιτεί εθνική ομοψυχία και συνοχή. Και δεν το λέμε εμείς αλλά ο Μάρξ, ο Ένγκελς και ο Λένιν…

Τα μέτρα λιτότητας και η πολιτική της συγκυβέρνησης, εκτός από το να συντρίβουν τον εργαζόμενο λαό, Έλληνες και νόμιμους μετανάστες στη χώρα μας, έχουν σαφή στόχευση την υπονόμευση της εθνικής κυριαρχίας και την αποσταθεροποίηση στο εσωτερικό της χώρας. Ο αγώνας είναι λοιπόν διπλός: η επιβίωση των σκληρά αγωνιζόμενων εργατών και των ανέργων αλλά και η εξασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας σε κάθε επίπεδο. Έχει σαφή εθνικά χαρακτηριστικά.

Στους εθνικούς αγώνες, ακόμα και σε περίπτωση ήττας, το λάβαρο δεν υποστέλλεται από τους μαχητές. Κυματίζει ανάποδα για να θυμίζει πως, ακόμα και ηττημένη, είναι εκεί για να αποτελέσει σύμβολο ενότητας και εχέγγυο μελλοντικής νίκης. Υποστέλλεται μόνο από τον εχθρό. Αλλά αγωνιά να κυματίσει και πάλι, για να αποτελέσει το απόλυτο σύμβολο της νίκης. Εμείς, ως “Ανεξάρτητοι Έλληνες”, έχουμε επίγνωση της υποχρέωσής μας. Θα υψώνουμε όσο ψηλότερα μπορούμε τη σημαία μας, θα τονώνουμε όσο περισσότερο μπορούμε το φρόνημα του «καλού, αγαπημένου αλλά πάντα ευκολόπιστου και πάντα προδομένου» λαού μας, ώστε να συμβάλλουμε στην τελική νίκη έναντι της μνημονιακής λαίλαπας που απειλεί να κατακάψει τα πάντα στο πέρασμά της. Όσο για σήμερα; Είμαστε περήφανοι που ήμασταν οι μόνοι που την κυματίσαμε στη μεγαλειώδη απεργιακή κινητοποίηση. Και θα το ξανακάνουμε.

Βασίλης Νάστος
Μέλος Νεολαίας Ανεξάρτητων Ελλήνων

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου